21 Feb 2013

ဒါနတရားျဖင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေသာကမာၻ

••••••••••••••••••••••••••••••
••

“ ယေန႔ကမာၻမွာၿဖစ္ေနတဲ့ တင္းမာမွဳေတြ၊
စစ္ပြဲေတြဟာ Power လႊမ္းမုိးလုိမွဳ နဲ႕
ႀကြယ္၀ခ်မ္းသာမွဳကုိ အလြန္အမင္း
မက္ေမာေနၿခင္းမွာ အဓိကအေႀကာင္းရင္း
ၿဖစ္တယ္။
ဗိမၺိသာရမင္းႀကီး အသတ္ခံရတာ၊
ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေကာသလတုိင္းက
ေကာသလ ဘုရင္ႀကီး နန္းလုခံရတာ၊
အဇာတသတ္က အေဖကုိ သတ္ၿပီးေတာ့
နန္းလုတယ္။ ေကာသလတုိင္းမွာ
ေကာသလဘုရင္ကုိ နန္းခ်ၿပီးေတာ့
၀ိဋဋဴဘက နန္းလုတယ္၊
Power sharing-မလုပ္လုိ႔။ ေ၀သာလီ
က်ေတာ့ လိစၦ၀ီမင္းေတြက
"ေ၀သာလိယာ လိစၦ၀ီရာဇာေနာ ၀ါေရန
ရဇၨံ ကာေရသုံ"-ဆုိၿပီးေတာ့ ဘုရင္ကုိ
ေလးႏွစ္ တစ္ႀကိမ္, ေလးႏွစ္ တစ္ႀကိမ္
ပါလီမန္လႊတ္ေတာ္ထဲကေန ေရြးၿပီးေတာ့
ဘုရင္ကုိ တင္ေျမွာက္သြားတာကုိ
ေတြ႕ရတယ္။ ေ၀သာလီမွာ ရာဇၿဂိဳလ္ရဲ႕
ျဖစ္ရပ္မ်ိဳး ေကာသလတုိင္းမွာမ်ဳိး တခါမွ
မျဖစ္ခဲ့ဘူး။

အဲဒါေၾကာင့္ ဒါနဆုိတဲ့ သေဘာသည္ ပစၥည္းဥစၥာကုိ
လွဴတာေလာက္ တခုတည္း မဟုတ္ပဲနဲ႔ ေ၀တာေကာ
ယူရမယ္။ ကုိယ္က Billion-အထိ ခ်မ္းသာေနတယ္
ကုိယ့္အိမ္ေရွ႕မွာ သူေတာင္းစားေတြ႕ရင္ နဲနဲေတာ့
ေ၀ေပးပါ။
ကုိယ္က ဘီလ်ံ (Billion)၊ မီလ်ံ(Million) ေလာက္
ခ်မ္းသာေနမယ္ ေက်ာင္းမေနႏုိင္တဲ့ ကေလးေတြ၊
ေဆးမကုႏုိင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ ေတြ႕ရင္ ေဆးေလးေတြ၊
ပညာေရးေလးေတြ ေ၀ေပးပါ။

Sharing our positions with the poor people။
Poverty ကမၻာႀကီးက အမ်ားႀကီး poor-ျဖစ္ေနၾကတယ္၊
poverty-ျဖစ္ၾကတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြမ်ားေနၾကတယ္။
The possessor-ေတြက ဘာလုပ္ၾကမလဲ? ေ၀ႏုိင္မွ
tension-မႈေတြ ေလ်ာ႔ၿပီးေတာ့၊ the world fighting,
conflicting-ေတြလည္း ေလ်ာ့သြားမယ္။ ဒါနပါရမီဟာ
အလြန္က်ယ္ျပန္႔ပါတယ္။ နာနာ ေပးႏုိင္ရင္ အရာရာကုိ
ေအာင္ျမင္တယ္။ ဒါနံ သဗၺတၳ သာဓကံ-ေဟာထားတာ
ရွိပါတယ္။ Learning the beauty of giving-
ေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲျခင္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အလွအပေလးေတြကုိ
သင္ယူၾကပါ။ We should pity on millions of people
who are living under poverty-line- ဆင္းရဲဲ မြဲေတ
ေနၾကတဲ့ လူေတြကုိ မ်ားမ်ားႀကီးၾကည့္ၿပီးေတာ့
မီလ်ံနာေတြ၊ ဘီလ်ံနာေတြက ေ၀ငွႏုိင္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ
ေမြးၾကပါ။ And suffering from diseases and
ignorance- အ၀ိဇၨာေၾကာင့္ ရလာတဲဲ့ mental disease၊
ေရာဂါအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ရလာတဲ့ physical disease၊
အဲဒီ disease- (၂)မ်ိဳးကုိ ခံေနရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကုိ
ၾကည့္ၿပီးေတာ့ သနားၿပီးေတာ့ မ်ားမ်ားႀကီး ေ၀တဲ့အလုပ္
ဒါနပါရမီကုိ ျဖည့္ၾကပါ။

- ( ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး
ေဒါက္တာဥာဏိႆရ )

Dhamma Danã Source ►
www.facebook.com/youngbuddhistassociation.mm

10 Feb 2013

ဘုရင့္ေနာင္၊ အုိင္းစတုိင္း၊ ေဒၚခင္မ်ဳိးခ်စ္ႏွင့္ ျမန္မာ့ပညာေရး

ဘုရင့္ေနာင္၊ အုိင္းစတုိင္း၊ ေဒၚခင္မ်ဳိးခ်စ္ႏွင့္ ျမန္မာ့ပညာေရး
Written by ေဒါက္တာေမာင္သင္း

ပညာေရးကုိ ယေန႔လုပ္ေနၾကသလုိ ျပ႒ာန္းစာအုပ္ထဲက စာကုိ သင္ေပးျခင္း၊ စာေမးပဲြေအာင္မွတ္ ေကာင္းေအာင္ ေလ့က်င့္ျခင္း၊ ၿပီးေတာ့ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း တကၠသုိလ္တက္ဖုိ႔ႏွင့္ အဲဒီကဆင္းလွ်င္ အလုပ္ေကာင္းေကာင္းရဖုိ႔ေလာက္သာ ရည္မွန္းခ်က္ထား လုပ္ေဆာင္ခဲ့လွ်င္ ခပ္ညံ့ညံ့ပညာေရး သာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ထုိအဆင့္ျမင့္ ကမာၻ႔ရြာထဲဝင္ဖုိ႔ ေနေနသာသာ ျခံစည္း႐ုိးနားေတာင္ ကပ္ႏုိင္မွာ မဟုတ္ပါ။ "ပညာေရး" ဆုိတာ အၾကမ္းဖ်င္းအားျဖင့္ ေက်ာင္းသင္ခန္းစာကုိ အေျခခံၿပီး မ်ဳိးဆက္သစ္ တုိင္းကုိ "လူေကာင္း၊ လူေတာ္ ႏုိင္ငံႀကီးသားေမြးထုတ္တဲ့ လုပ္ငန္း" ပါ။ "ေကာင္း" က ကာယ၊ ဉာဏ၊ စာရိတၱႏွင့္ မိတၱဗလ ျပည့္စုံေကာင္းမြန္သူ ျဖစ္ရမယ္၊ "ေတာ္" ကမိမိရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြားသယ္ပုိးမႈဟာ "ပရ" အက်ဳိး မထိေစရပါ။ ၿပီးေတာ့ ကုိယ္လုပ္သမွ် သူတစ္ပါး (အသုိင္းအဝုိင္း) ျမင့္တက္ေစေလာက္ ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏုိင္စြမ္း ရွိသူပါ။ ပညာေရးဆုိတာ တစ္ဦးခ်င္းမွသည္ အဖဲြ႕အစည္းတစ္ခုလုံးကုိ ဒီလုိ "ေတာ္" မ်ဳိး၊ "ေကာင္း" မ်ဳိး ျပည့္စုံေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးျခင္းပါ။ ႏုိင္ငံႀကီးသားဆုိသူရဲ႕ အျမင့္ဆုံး အရည္အေသြးကေတာ့ "တာဝန္သိစိတ္၊ တာဝန္ယူစိတ္ ႏွင့္ တာဝန္ကုိ ေက်ပြန္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္လုိ စိတ္" ေတြနဲ႔ ျပည့္စုံျခင္းပါပဲ။

တာဝန္ကုိလည္း မိမိဘာသာသိၿပီး တာဝန္ကုိယူကာ အဲဒီတာဝန္ကုိ ေအာင္ျမင္ၿပီးေျမာက္ ေက်ပြန္စြာ ထမ္းေဆာင္ႏုိင္ဖုိ႔ေတာ့ ပညာေရးက "ေခတ္သစ္သတၱိ" ႏွင့္ "ေခတ္သစ္ေၾကာက္စိတ္" ေတြကုိ အထုံျဖစ္ေအာင္ ပါသြားေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးရပါလိမ့္မယ္။ သတိၱဆုိတာ တာဝန္သိစိတ္၊ တာဝန္ယူမႈ ႏွင့္ တာဝန္ေက်ပြန္မႈတုိ႔ႏွင့္ ယွဥ္တဲြေနပါတယ္။ ဆရာႀကီးေဇာ္ဂ်ီကေတာ့ "သတိၱဆုိတာ အသိဉာဏ္ ပညာ" လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ Courage is actually knowledge of what is formidable and what is not formidable. ဆုိတဲ့ ဆုိကေရးတီးရဲ႕အဆုိကုိ ထိထိမိမိ ဘာသာျပန္ထားပါတယ္။ မုိက္႐ူးရဲဆုိတာ ပညာႏွင့္မယွဥ္ပါ။ ပညာႏွင့္ယွဥ္ပါမွ သတိၱပါ။ ဆရာႀကီးက သူ႔ရဲ႕ပေလးတုိနိဒါန္းမွာ ဆက္ဆုိပါေသး တယ္။ "လုပ္သင့္တာကုိသိၿပီး လုပ္ရဲမွ သတိၱ"၊ ၿပီးေတာ့ "မလုပ္သင့္တာကုိသိၿပီး မလုပ္ဘဲေရွာင္ရွား ရဲတာကုိလည္း သတိၱ" လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဆရာႀကီးရဲ႕အဆုိကုိ ထပ္ျဖည့္ၿပီး အနက္အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ခ်င္ပါတယ္။ မလုပ္တတ္ဘဲႏွင့္ အထက္လူႀကီးက တာဝန္ေပးလုိ႔ဆုိၿပီး လုပ္မယ့္ အစား၊ ရာထူးယူမည့္အစား ျငင္းဆုိရဲတဲ့ သတိၱပါ။ မိမိလုိ မတတ္တဲ့သူ၊ မသိနားမလည္တဲ့သူရဲ႕ ရာထူး မက္မႈေၾကာင့္ တုိင္းျပည္နစ္နာမယ္။ အနာဂတ္မ်ဳိးဆက္ကုိ "ႏြံေတာထဲ တြန္းခ်မယ္" ဆုိရင္ ပုိၿပီး ျငင္းပယ္ရဲတဲ့ သတိၱရွိရမယ္ဆုိတာပါ။

ႏွစ္ဆယ္ရာစုရဲ႕ အထြန္းေတာက္ဆုံး လူသားျဖစ္တဲ့ အုိင္းစတုိင္းဟာ ဂ်ဴးလူမ်ဳိးပါ။ ဒုတိယကမာၻစစ္ အၿပီးမွာ ဂ်ဴးလူမ်ဳိးမ်ားရဲ႕ ႏုိင္ငံျဖစ္တဲ့ အစၥေရးႏုိင္ငံ ထူေထာင္တဲ့အခါမွာ သူ႔ကုိ သမၼတလုပ္ရန္ တုိက္တြန္းၾက၏။ အုိင္းစတုိင္းက သူသည္ သိပၸံပညာရွင္မွ်သာ ျဖစ္၏။ ႏုိင္ငံေရးကုိ နားမလည္ပါ။ မလုပ္ပါရေစနဲ႔တဲ့။ မတတ္ေသာ၊ နားမလည္ေသာ အလုပ္ျဖစ္သည့္ သမၼတဟူေသာ ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံ၏ အျမင့္ဆုံးရာထူးကုိပင္ ျငင္းရဲတဲ့ သတိၱပါ။

ျမန္မာ့သမုိင္းရဲ႕ ေတာင္ငူေခတ္မွာလည္း ေသာက္စားမူးယစ္ေနေသာ ဘုရင္ တပင္ေရႊထီးကုိသတ္၍ မင္းျပဳရန္ မွဴးမတ္မ်ားက အၾကံျပဳသည္ကုိ "အစ္ကုိတုိ႔ ဒီအေၾကာင္း ကၽြႏု္ပ္သာသိေစ၊ အျခားလူ မသိေစႏွင့္ ကၽြႏု္ပ္မလုပ္ႏုိင္" ဟု "မလုပ္သင့္ မလုပ္အပ္တာကုိ ရာထူးမမက္ဘဲ ျငင္းပယ္ရဲတဲ့ သတိၱ" ႏွင့္ ျပည့္စုံသူမုိ႔ ဒုတိယျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ကုိ ထူေထာင္တဲ့ "ဘုရင့္ေနာင္" ဟူေသာ မင္းတစ္ပါးအျဖစ္ ျမန္မာ့သမုိင္းမွာ ထြန္းေတာက္ခဲ့တာပါ။ သာမန္လူေတြမက္ေမာတဲ့ သက္ဦးဆံပုိင္ ဘုရင္တာဝန္ကုိ အလြယ္တကူရႏုိင္ေသာ္လည္း "မလုပ္သင့္ေသာ သစၥာတရားမဲ့သည့္အလုပ္" မ်ဳိးကုိ ျငင္းရဲတဲ့ သတိၱ ပုိင္ရွင္ပါ။

သူမ်ားႏုိင္ငံေတြကုိလည္းၾကည့္ရင္ ဘယ္တာဝန္ႀကီးကေတာ့ျဖင့္ သူ႔မွာ တာဝန္ရွိတယ္ဆုိၿပီး ႏုတ္ထြက္တယ္၊ ဘယ္သူကေတာ့ ျပည္သူကုိ ဝန္ခ်ေတာင္းပန္တယ္၊ ဘယ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေပးထားတဲ့ ကတိကုိ မေက်ပြန္လုိ႔ ႏုတ္ထြက္တယ္ဆုိတဲ့ သတင္းေတြစုံေနေအာင္ ဖတ္ရတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ႏွစ္ ေက်ာ္က ဂ်ပန္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ႏုတ္ထြက္ခဲ့တာလည္း အဲဒီသေဘာပါပဲ။ သူတက္လာစက "အုိကီနာဝါ ကၽြန္းမွာ အေမရိကန္ေတြ စခန္းခ်ထားတဲ့ကိစၥ" ေဆာင္ရြက္မယ္လုိ႔ ဂ်ပန္ျပည္သူေတြကုိ ကတိေပးခဲ့ပါ တယ္။ ၉ လၾကာသည့္အထိ မေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခဲ့လုိ႔ ႏုတ္ထြက္ခဲ့တာပါ။ ကုိယ္ေပးခဲ့တဲ့ ကတိကုိ သတိၱ ရွိရွိ တာဝန္ယူတဲ့အေနျဖင့္ ႏုတ္ထြက္ျပလုိက္တာပါ။

ျမန္မာ့စာေပေလာကမွ ေလးစားရတဲ့ စာေရးဆရာမႀကီး ေဒၚခင္မ်ဳိးခ်စ္၏ ေျပာင္ေျမာက္တဲ့ စကား တစ္ခြန္း မွတ္သားဖူးပါသည္။ ဂ်ပန္ေခတ္မွာ ဆရာမႀကီးဟာ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အေရးႀကီးတဲ့ စာေတြကုိ သယ္ပုိ႔ေပးခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီအေၾကာင္းကုိ သိတဲ့လူက "ဆရာမႀကီး အဲဒီတုန္းက ဂ်ပန္ေတြ ႏွိပ္စက္မွာ၊ သတ္လုိ႔ေသမွာ မေၾကာက္ဘူးလား" လုိ႔ေမးပါတယ္။ ဆရာမႀကီးရဲ႕ မွတ္သားစရာ အေျဖက "ေသမွာကုိ ေၾကာက္ပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ေသမွာထက္ ေခတ္တစ္ေခတ္မွာ ကုိယ့္ရဲ႕ပခုံးေပၚ ေရာက္လာတဲ့ သမုိင္းေပးတာဝန္ကုိ မေက်မွာ ပုိေၾကာက္လုိ႔ပါ" တဲ့။ ဆရာမႀကီးရဲ႕စကားဟာ တာဝန္ သိစိတ္၊ တာဝန္ယူစိတ္၊ တာဝန္ေက်လုိစိတ္ေတြက ေပါက္ဖြားလာတဲ့ သတၱိပါပဲ။

ယခုတေလာ သတင္းစာထဲမွာ အၿမဲျမင္ေတြ႕ေနရတဲ့ သတင္းကေတာ့ ပါကစၥတန္က ေက်ာင္းသူေလး "မာလာယူဆြတ္ဇုိင္း" ရဲ႕ သတင္းပါပဲ။ တာလီဘန္ေတြ ႏွိပ္စက္မႈ (အထူးသျဖင့္ အမ်ဳိးသမီးမ်ား ပညာမသင္ၾကားႏုိင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္မႈ) အေၾကာင္းကုိ အူရဒူဘာသာနဲ႔ ဘီဘီစီက အသံလႊင့္ဌာန အတြက္ ေရးသားခဲ့ပါတယ္။ ဆရာမႀကီး ေဒၚခင္မ်ဳိးခ်စ္ရဲ႕ ေခတ္တစ္ေခတ္ရဲ႕ ပခုံးေပၚက်လာတဲ့ သမုိင္း ေပးတာဝန္ကုိ မေက်ပြန္မွာကုိစုိးတဲ့ ေခတ္သစ္ ေၾကာက္စိတ္မ်ဳိး သူ႔မွာ မရွိခဲ့လို႔ပါ။ သူ႔ဖခင္ဟာ ေက်ာင္းဆရာတစ္ဦးပါ။ သူ႔သမီးထက္ စာပုိေတာ္တဲ့ ေက်ာင္းသူတစ္ဦးကုိ ေရးေပးဖုိ႔ အၾကံျပဳပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီေက်ာင္းသူက သတ္မယ္လုိ႔ တာလီဘန္ေတြ ၿခိမ္းေျခာက္တာကုိ ေၾကာက္ခဲ့လုိ႔ မေရးျဖစ္ ပါ။ သူ႔သမီး မာလာကေတာ့ ေဒၚခင္မ်ဳိးခ်စ္ရဲ႕ စိတ္ဓာတ္မ်ဳိး ပုိင္ဆုိင္သူ ေက်ာင္းသူေပမုိ႔ ေရးခဲ့ပါတယ္။ ေသနတ္ျဖင့္ အပစ္ခံရပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ သူေရာ၊ သူ႔စိတ္ဓာတ္ေရာ မေသခဲ့ပါ။ တစ္ကမာၻလုံးက ဂုဏ္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ဖခင္ေက်ာင္းဆရာႀကီးဆီက ရခဲ့တဲ့ ေကာင္းမြန္တဲ့ ပညာေရးအေမြပါ။

အားလုံးကုိ ခ်ဳပ္လုိက္လွ်င္ "ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ယေန႔ ပညာေရးဟာ သမုိင္းက ေပးအပ္လာတဲ့ တာဝန္ ကုိယ့္ပခုံးေပၚေရာက္လာရင္ သတိၱရွိရွိ ထမ္းေဆာင္ႏုိင္တဲ့ သူေတြႏွင့္ မထမ္းေဆာင္ႏုိင္တဲ့ သူေတြႏွင့္ မထမ္းေဆာင္ႏုိင္မွာကုိ ေသမွာထက္ေၾကာက္တဲ့ သတိၱရွိသူေတြ ေမြးေပးဖုို႔" အထူးလုိပါၿပီ။ ယေန႔ ေခတ္မွာ ျပည္သူေကာင္းက်ဴိးသယ္ပုိးရန္ တာဝန္ယူၾကသူ အားလုံးရွိရမည့္ သတိၱကေတာ့ မိမိကုိယ္ကုိ ေခတ္ေဟာင္း၊ စနစ္ေဟာင္း အေရခြံခြာခ်ႏုိင္တဲ့ သတိၱပါ။ ႏုိင္ငံတုိးတက္ေရးကုိ ဟန္႔တားေနတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေဟာင္းကုိ ေျပာင္းလဲႏုိင္စြမ္း ရွိမွသာ ေခတ္ေျပာင္း၊ စနစ္ေျပာင္းရဲ႕ ပခုံးေပၚက်ေရာက္လာ တဲ့ တာဝန္ေက်ပြန္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္ႏုိင္တဲ့ဘဝေရာက္မွာ။ တာဝန္မေက်မွာေၾကာက္တဲ့ သတိၱ မရွိရင္ေတာ့ သတိၱရွိတဲ့သူကုိ ေနရာဖယ္ေပးဖုိ႔လည္း အထူးလုိအပ္ပါလိမ့္မယ္။ ဖယ္ေပးႏုိင္စြမ္းသတိၱ ရွိတာကုိက ေအာင္ႏုိင္ျခင္းပါ။ ႐ႈံးနိမ့္ျခင္းမဟုတ္ပါ။ ျမန္မာ့ပညာေရး ညံ့ခဲ့သလား။ ေကာင္းခဲ့ သလားဆုိတာ အဲဒါက အေျဖပါပဲ။ မထမ္းေဆာင္ႏုိင္ရင္ မထမ္းေဆာင္ႏုိင္ေၾကာင္း ျပည္သူ႔ေရွ႕မွာ ေျပာရဲတဲ့၊ ႏုတ္ထြက္ရဲတဲ့ သတိၱရွိသူေတြ ဒုနဲ႔ေဒးနဲ႔ ေပၚထြန္းလာမွသာ ေကာင္းမြန္တဲ့ပညာေရးက ေလ့က်င့္ေပးလုိက္တဲ့ ႏုိင္ငံႀကီးသား၊ အမြန္ျမတ္ေတြပါ။ အဲဒီစိတ္ထားမ်ဳိး မရွိဘဲ ကုိယ့္အတၱ အက်ဳိးေၾကာင့္ မေျပာရဲ၊ မဆုိရဲတာလည္း တာဝန္ကုိ ေရွာင္လႊဲတာပါ။ တာဝန္မေက်ပြန္တာပါ။ သမုိင္းတရားခံဘဝ ေရာက္တာပါပဲ။ ဒါဟာ ခပ္ညံ့ညံ့ပညာေရးက ေလ့က်င့္ေပးလုိက္တဲ့ သားေကာင္ ေတြပါ။ အဲဒီလုိ ႏုိင္ငံသားေတြ မမ်ားေရးဟာ ပညာေရးရဲ႕ အဓိကတာဝန္ပါ။

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ပညာေရးက ဆရာမႀကီး ေဒၚခင္မ်ဳိးခ်စ္ရဲ႕ ပခုံးေပၚက်လာတဲ့ သမုိင္းေပးတာဝန္ကုိ မေက်ပြန္မွာစုိးတဲ့ ေခတ္သစ္ေၾကာက္စိတ္လုိ႔ေခၚတဲ့ သတိၱမ်ဳိးရယ္၊ မလုပ္တတ္တာကုိျငင္းရဲတဲ့ အုိင္းစတုိင္းလုိ သတိၱမ်ဳိးေမြးေပးႏုိင္မွ အဆင့္အတန္းရွိၿပီး ေအာင္ျမင္တဲ့ ပညာေရးပါ။ ယေန႔ေခတ္ကုိ က "သင္ေကာင္းလွ်င္ ကၽြႏု္ပ္မဆုိးပါ" ဆုိတဲ့ "သူမ်ားရဲ႕ ပုံရိပ္မွီသတၱိ" မ်ဳိး ေမြးေပးရမည့္ ေခတ္မဟုတ္ ပါ။ "သင္ေကာင္းရန္ ကၽြႏ္ုပ္က အရင္ဆုံး ေကာင္းျပပါ့မယ္" ဆုိတဲ့ ကုိယ္ကစၿပီး အရင္ တာဝန္ယူ၊ တာဝန္ေက်ေစရမည္ဆုိတဲ့ သတၱိမ်ဳိး ေမြးေပးရမယ့္ ေခတ္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံသား အားလုံးထဲမွာမွ ပညာေရးမွာ တာဝန္ရွိသူေတြႏွင့္ ပညာေရးဝန္ထမ္းေတြက အရင္ေကာင္းျပရမည့္ အခ်ိန္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဆရာမႀကီး ေဒၚခင္မ်ဳိးခ်စ္ရဲ႕ သတိၱမ်ဳိးေမြးကုိေမြးရပါမယ္။ မေမြးႏုိင္ဘူးဆုိရင္ ေတာ့ ပညာေရးရဲ႕ သမုိင္းတရားခံဘဝ မေရာက္ဖုိ႔ေတာ့ အုိင္းစတုိင္း (မလုပ္တတ္တာ ျငင္းရဲတဲ့) ႏွင့္ ဘုရင့္ေနာင္ (မလုပ္သင့္တာ၊ မလုပ္အပ္တာသိၿပီး မလုပ္ရဲတဲ့) တုိ႔လုိ သတိၱမ်ဳိးရွိဖုိ႔ လုိပါၿပီ။ ဒါမွသာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေလ့က်င့္ေပးလုိက္တဲ့ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြဟာ "ေတာ္"၊ "ေကာင္း" ၿပီး ပရအက်ဳိးသယ္ပုိး လုိတဲ့ "ေခတ္သစ္သတိၱႏွင့္ ေခတ္သစ္ေၾကာက္စိတ္" ျပည့္ဝတဲ့ ႏုိင္ငံႀကီးသားေတြ ျဖစ္ၾကမွာ။ အဲဒီလုိ ႏုိင္ငံႀကီးသားေတြ ျပည့္လွ်မ္းမွ "ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာမႈ"၊ "လြတ္လပ္မႈ"၊ "တရားမွ်တမႈ"၊ "တန္းတူအခြင့္ အေရးရွိမႈ" ေတြ ခေညာင္းတဲ့ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီ လူ႔အဖဲြ႕အစည္း ျဖစ္မွာ။



ေဒါက္တာေမာင္သင္း

The Politics Journal

No.2, 31. Jan.2013



NLABR
Web-site: www.nlabr.com
Facebook: Sa Maung
Facebook: Miraculous Master For English Language

15 Jan 2013

အေရးၾကီးသည့္ အဂၤလိပ္စကားေျပာ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ ၅ ခ်က္

လွ်ို႕၀ွက္ခ်က္ (၁)
ေတြးေတာျခင္း မျပဳပဲ အဂၤလိပ္စ

ကားကို အလိုအေလွ်ာက္ေျပာျခင္း စကားလံုးမ်ားသည္ မိမိ၏ ပါးစပ္ အတြင္းမွ အလိုအေလွ်ာက္လြယ္ကူစြာထြက္လာျခင္းတို႕သည္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အဂၤလိပ္စကားေျပာ ေလ့လာသူတိုင္း၏ ပန္းတိုင္ပင္ ျဖစ္ေပသည္။အေျဖမွာ . You understand instantly. ထိုကဲ့သို႕ ျပဳလုပ္ရန္ ကၽြန္ေတာ္တို႕၏ အဂၤလိပ္စာ ေလ့လာျခင္းနည္းလမ္းကို ေျပာင္းရန္ လိုအပ္ေပသည္။ပထမဆံုး လုပ္ရမည့္ အခ်က္မွာ English words ေတြကို ေလ့လာျခင္း အလုပ္ကို ရပ္တန္႕ဖို႕ပါပဲ။ဒါဟာ မွန္ကန္တဲ့ အခ်က္ပါပဲ။ words ေတြကို မမွတ္သားသင့္ပါ။ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရဲ႕ ပညာေရး စနစ္ကို စတင္ေျပာရပါလိမ့္မယ္။ ကၽြန္ေတာ့္တို႕ ပညာေရးစနစ္ဟာ factory English learning system ပါပဲ။text book ထဲမွ vocabulary မ်ားအားက်က္ျခင္း meaning က်က္ျခင္းတို႕ကို ကၽြန္ေတာ္ တို႕ ႏွစ္ေပါင္း ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ လုပ္ခဲ့ၾကျပီးပါျပီး။သို႕ေသာ္…ကၽြန္ေတာ္တို႕သည္ ဒီေလာက္မ်ားျပားလွေသာ words ေတြကို တကယ့္အျပင္ လက္ေတြ႕ဘ၀တြင္ အသံုးမျပဳႏိုင္ေပ။ထိုမ်ားျပားလွေသာ စကားလံုးမ်ာသည္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ဦးေႏွာက္ထဲတြင္ လြယ္ကူစြာ ပ်က္ျပယ္သြားေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။ဘာေၾကာင့္ လြယ္ကူစြာ ပ်က္ျပယ္သြားရသလဲ ဆိုတာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြသည္ text book English ထဲက individual words ေတြရဲ႕ meaning ေတြကိုပဲ ေလ့လာခဲ့ၾကလို႕ပါပဲ။ native speaker ေတြဟာ words ေတြကို မွတ္မိျခင္းအားျဖင့္ မေလ့လာၾကပါ။သူတို႕ဟာ phrases ေတြကို ေလ့လာၾကပါတယ္။ what is a phrase? Phrases ဆိုတာ သဘာ၀အတိုင္း အလိုလို တြဲထားေသာ words အစုေတြပင္ ျဖစ္ပါတယ္။phrases ေတြကို ေလ့လာျခင္းအားျဖင့္တျခားအက်ိဳးသက္ေ၇ာက္မႈကေတာ့ vocabulary နဲ႕ grammar ကိုပါ လြယ္ကူစြာ သူ႕အလိုလို ေလ့လာသြားတာပါပဲ။ phrases ေလ့လာတဲ့ သူသည္ grammar ေလ့လာတဲ့သူထက္ အဂၤလိပ္စကားကို ပိုေျပာႏိုင္ပါတယ္။ ထိုေၾကာင့္ စာပိုဒ္တစ္ပိုဒ္ ဒါမွမဟုတ္ Newspaper တြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ မသိေသာ word တစ္ခု ေတြ႕တိုင္းေတြ႕တိုင္း သူ႕ေဘးတြင္ ကပ္လွ်က္ရွိေသာ စာလံုးမ်ား ဒါမွမဟုတ္..sentence တစ္ခုလံုးကို မိမိ၏ note book ထဲတြင္ မွတ္သားထားသင့္ေပသည္။ထိုကဲ့သို႕ ျပဳလုပ္ရန္ phrases မ်ား စုေဆာင္းရန္အတြက္ note book သီးသန္႕ တစ္အုပ္ ထားရွိသင့္ေပသည္။ကၽြန္ေတာ္တို႕ အရင္ေလ့လာတဲ့စနစ္က word တစ္ခုျခင္းစီရဲ႕ meaning ကိုပဲ ေလ့လာခဲ့ၾကတဲ့ စနစ္ပါ။ အခုေလ့လာတဲ့စနစ္က phrases ( groups of words ) ေတြရဲ႕ meaning ဒါမွမဟုတ္ sentence တစ္ခုလံုးရဲ႕ meaning ကို ေလ့လာတဲ့စနစ္ပါပဲ။ဒါဟာ အဂၤလိပ္စကားကို second language အေနနဲ႕ သင္ယူေနတဲ့ သူေတြအတြက္ေတာ့ natural learning system ပါပဲ။အဓိက အခ်က္ကေတာ့ မွတ္သားထားေသာ phrases ေတြကို အၾကိမ္ၾကိမ္ review လုပ္ေပးဖို႕ပါပဲ။



(၁) သင့္အတြက္ အသစ္ျဖစ္ေသာ phrases မ်ားကို မိမိ၏ note book တြင္ မွတ္သားေသာ အက်င့္ကို ျပဳလုပ္ပါ။( phrases နဲ႕ clauses မ်ားကို ေထြေထြထူးထူး ခြဲျခားေနစရာမလိုပါ။ဥပမာ…the person on the mountain, The book on the bathroom floor, The sweet potatoes in the vegetable bin တို႕သည္ prepositional phrase ျဖစ္ပါတယ္။in a rude manner,without care,in those days, in all places, in that place,once upon a time စသည္တို႕ဟာ adverb phrases မ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္။
the history book
the American history book
the illustrated American history book
the recent illustrated American history book
the recent controversial illustrated American history book
the recent controversial illustrated leather bound American history book စသည္တို႕ဟာ noun phrases မ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္။ noun phrases ဟာ စာလံုးေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ကို ေပါင္းထည့္ႏိုင္ပါတယ္။ I love baking cake မွာ baking caking ဟာ gerund phrase ျဖစ္ပါတယ္။I love to bake cake မွာ to bake cake ဟာ infinitive phrase ျဖစ္ပါတယ္။My cake finally baking in the oven , I was free to rest for 30 minutes.မွာ my cake finally baking in the oven ဟာ absolute phrase ျဖစ္ပါတယ္။ Phrases ၁၀ မ်ိဳးရွိပါတယ္။ အထက္ပါ phrases မ်ားကို ဥပမာအေနနဲ႕ တင္ျပျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ သင္ မသိေသးေသာ အသစ္ျဖစ္ေသာ အသံုး၀င္မယ္ထင္ေသာ phrases မ်ားကို သင့္note book မွာ မွတ္သားရာတြင္ ဒီ phrases က ဘာအမ်ိဳးအစား ေဟာ့ဒီ phrases က ဘာအမ်ိဳးအစား လိုက္မွတ္သားစရာမလိုအပ္ပါ။အဲ့လိုမွတ္သားျခင္းအားျဖင့္ သင့္ကို ပိုရွဳပ္ေထြးေစပါတယ္။ ေနာက္ျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႕အဲ့လို လိုက္ျပီး မွတ္သားေနဖို႕ အခ်ိန္လည္း မရွိလို႕ျဖစ္ပါတယ္။တစ္လံုးထက္ပိုေသာword group မ်ားကို အစုလိုက္ အစုလိုက္ လိုက္မွတ္ရံုပါပဲ။



(၂) အထက္ပါေဖာ္ျပခဲ့ေသာ phrases မ်ားကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ က stories , newspaper,articles ,easy novels စသည္တို႕ကေန မွတ္သားရမွာပါ။ phrases ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနွင့္ ရင္းႏွီးေနျပီဆိုလွ်င္ ေနာက္တဆင့္အေနနဲ႕ audio ကေနတဆင့္ မွတ္သားႏိုင္ပါတယ္။ ဥပမာ- BBC,CNN,Audio book,Movies, songs စသည့္တို႕မွတဆင့္ မိမိတို႕ အတြက္ အသံုး၀င္မည့္ စကားလံုးအစုမ်ားကို မွတ္သားႏိုင္ပါတယ္။ ဒါဟာ super easy English learning system ပါပဲ။ လပိုင္း အနည္းငယ္အတြင္း သင္အဂၤလိပ္စကားေျပာ ဘယ္ေလာက္တိုးတက္လာသလဲဆိုတာ ကို သင္ဂရုျပဳမိမွာပါ။
ေအာက္ပါ link မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ သိထားျပီး ျဖစ္ေသာ အရိုးရွင္းဆံုးေသာ phrases ၁၀၀၀ ခန္႕ ကို ဥပမာ အေနနဲ႕ သြားေရာက္ ေလ့လာႏိုင္ပါတယ္။ pronunciation ပါ ပါ၀င္ေသာေၾကာင့္ လြယ္ကူစြာေလ့လာႏိုင္ပါတယ္။
http://www.englishspeak.com/english-phrases.cfm?newCategoryShowed=1
...



လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ (၂)
အဂၤလိပ္ grammar ေလ့လာျခင္းကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရပ္တန္႕ရပါလိမ့္မယ္။ဒါဟာ အံၾသစရာေကာင္းတဲ့ အခ်က္ပါ။အဂၤလိပ္စာ ေလ့လာတဲ့သူ အမ်ားအျပားကေတာ့ ဒါဟာ ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလားလို႕ ထင္ေကာင္း ထင္ၾကပါလိမ့္မယ္။ဘာေၾကာင့္မို႕လဲ ဆိုတာကို နည္းနည္း ရွင္းျပခ်င္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ အဂၤလိပ္ grammar ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို မူလတန္း အလယ္တန္း အထက္တန္း တကၠသိုလ္ နဲ႕ အခုအခ်ိန္ထိ ပါ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေလ့လာခဲၾကျပီးပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ကိုယ္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေမးခြန္း ျပန္ေမးသင့္ပါတယ္။ ဒါဟာ အလုပ္ျဖစ္ခဲ့ပါသလား။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အဂၤလိပ္စကား ကို လြယ္ကူစြာ ေျပာတတ္ျပီလား။အလိုအေလွ်ာက္ေျပာတတ္ျပီလား။ ကၽြမ္းက်င္စြာေျပာတတ္ျပီလား။အဂၤလိပ္ grammar rules ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေလ့လာခဲ့ၾကေသာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ စကားေျပာရာတြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ စကားမ်ားဟာ grammar ေကာ မွန္ရဲ႕လား။ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ အခုအခ်ိန္အထိ ေႏွးဆဲ မွားဆဲပါ။Native speaker ေတြဟာ အဂၤလိပ္ grammar ကို မေလ့လာၾကပါဘူး။ေနာက္ျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႕ မိခင္ဘာသာစကားေျပာရာတြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ မိခင္ဘာသာစကားရဲ႕ grammar ကို စဥ္းစားျပီး ေျပာေလ့ရွိပါသလား။English grammar ကို ေလ့လာျခင္းသည္ ကၽြန္ေတာ္တို႕သည္ English language ကို study လုပ္ေနျခင္းမဟုတ္။ English language ကို analyze လုပ္ေနျခင္းပင္ျဖစ္တယ္။အဂၤလိပ္စာေရးသားရာတြင္ေတာ့ grammar ဟာ အသံုးတည့္ခ်င္ တည့္ပါလိမ့္မယ္။ေနာက္ျပီးေတာ့ အဂၤလိပ္စာ ေရးသားရာတြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕မွာ ေရးသားမည့္အေၾကာင္းအရာကို စဥ္းစားေနဖို႕ အခ်ိန္ရွိပါတယ္။ မွားသြားရင္လည္း ျပန္ဖ်က္ျပီး ျပန္လည္ ေရးသားႏိုင္ပါတယ္။ စကားေျပာရာတြင္ ေျပာမည့္အေၾကာင္းအရာကို စဥ္းစားေနဖို႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕မွာ အခ်ိန္မရွိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႕က တဖက္လူ စကားေျပာတာကို မစဥ္းစားပဲနဲ႕ ျပန္ေျပာတတ္ခ်င္တာပါ။ ဥပမာ..တဖက္လူက ေမးခြန္းတစ္ခု ေမးျပီဆိုပါဆို႕။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ က အဲ့ေမးခြန္းကို active voice နဲ႕ ျပန္ေျပာလိုက္ရမလား။ passive voice နဲ႕ ျပန္ေျပာလိုက္ရမလား။future tense သံုးလိုက္ရင္ ေကာင္းမလား။ဘယ္ article ကို သံုးလိုက္ရမလဲ။ ဒီ preposition ကို ဒီလိုထည့္လိုက္ရမလား။adverb ပါ ထည့္လိုက္ရင္ ေကာင္းမလား။ ဒီ grammar rules ေတြကို စဥ္းစားေနဖို႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕မွာ အခ်ိန္္မရွိပါဘူး။အဂၤလိပ္ grammar rules ေတြကို ေတြးျပီး ေျပာျခင္းသည္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ speaking abilities ကို အလြန္းေႏွးေကြးေစပါတယ္။အေရးအတြက္ grammar ကို သီးျခားေလ့လာတာေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ grammar is a key. ဆိုတာ စာေမးပြဲေအာင္ခ်င္ၾကေသာ သူေတြအတြက္ မွန္ပါလိမ့္မယ္။



လွ်ဳိ႕၀ွက္ခ်က္ (၃)
ဒီအခ်က္ဟာ အဂၤလိပ္စကားေျပာေလ့လာရာတြင္ central key လို႕ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ဒါကေတာ့ နားေထာင္ျခင္းပါပဲ။ learn with your ears, not with your eyes.စကားေကာင္းမြန္စြားေျပာႏိုင္ဖို႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕မွာ လံုေလာက္ျပီး ေကာင္းမြန္တဲ့ listening practice ရွိရပါမယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေျပာမည့္ natural speechေတြဟာ နားမွ တဆင့္လာေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္ပါတယ္။အဲ့ဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္က ျပသနာ စတက္ေတာ့တာပါပဲ။ျပီးခဲ့ေသာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ ဖတ္ျခင္းနဲ႕ အခ်ိန္ကုန္ခဲ့ျပီးျပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြသည္ text book ေတြ ဖတ္တယ္။ grammar rules ေတြဖတ္တယ္။ စကားေျပာတတ္ဖို႕ English dialogue ေတြဖတ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ listening skills ေတာ္ေတာ္ကို နည္းခဲ့တာပါ။အခုအခ်ိန္ကေနစျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာစကားေျပာတတ္ဖို႕ listening skills ကို အေတာ္ ေလ့လာရေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္။ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ English listening skills ကို ကေလးတစ္ေယာက္လို သင္ယူရပါလိမ့္မယ္။ ဥပမာ တစ္ခု ေျပာခ်င္ပါတယ္။ US က baby တစ္ေယာက္။ သူလည္း အဂၤလိပ္စကားကို ေျပာတတ္ဖို႕သင္ယူရပါလိမ့္မယ္။သူကို အဂၤလိပ္ text book ျပျပီး သင္ယူခိုင္းလို႕ ရႏိုင္ပါ့မလား။ grammar ထဲက rules ေတြကို ျပျပီးေတာ့ေကာ။ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။သူဟာ စကားေျပာတတ္ဖို႕ ၆ လကေန တစ္ႏွစ္အတြင္း နားေထာင္ရပါလိမ့္မယ္။နားေထာင္ပါ မ်ားျပီးသြားရင္ သူဟာ word ေတြကို တစ္လံုးခ်င္းစီ စတင္ေျပာလာပါျပီ။ ေနာက္ျပီး groups of words ( phrases ) ေတြကိုပါ ေျပာတတ္လာမည္ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုလိုေျပာတတ္လာႏိုင္တာဟာ listening မွတဆင့္ပါ။
၁ ႏွစ္ေက်ာ္ျပီး သြားရင္ သူဟာ စကားလံုးအေတာ္မ်ားမ်ားကို သိေနျပီ ျဖစ္ပါတယ္။ သိုေသာ္ သူသည္ စကားကို နည္းနည္ပါးပါးပဲ ေျပာႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေတာ့ listening level is higher than speaking level ျဖစ္လို႕ပါပဲ။ ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ မွတ္သားထားရမည့္အခ်က္ပါ။ကၽြန္ေတာ္တို႕က ကေလးေတြလို ေလ့လာရမွာပါ။ပထမဆံုး နားလည္လြယ္တဲ့ audio ေတြကို နားေထာင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ simple audio book, simple audio stories,dialogue audio စသည္ေတြပါပဲ။easy listening is a key ပါ။ကၽြန္ေတာ္တို႕အဲ့လိုနားေထာင္ပါ မ်ားေလ listening skill တက္ေလျဖစ္ပါတယ္။ဥပမာ…ကၽြန္ေတာ္တို႕ simple audio story တစ္ပုဒ္ကို ၁၀ ေခါက္ အေခါက္ ၂၀ ေလာက္ နားေထာင္ျပီးျပီဆိုပါစို႕။ simple story လည္း ျဖစ္ အေခါက္ေပါင္းမ်ားစြာလည္း နားေထာင္ျပီးျပီ ျဖစ္သည္ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ အဲ့ဒီ simple story ရဲ႕ ၈၀ ရာခိုင္ႏွဳန္း ၉၀ ရာခိုင္ႏွဳန္းေလာက္ နားလည္ေနေလာက္ျပီျဖစ္ပါတယ္။ က်န္ရွိတဲ့ ရာခိုင္ႏွဳန္းေတြဟာ vocabulary အသစ္ေတြျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ရာႏွဳန္းျပည့္နားလည္ဖို႕ ဒါဟာ ျပသနာ မဟုတ္ပါဘူး။ storyတစ္ခုလံုး ရဲ႕ ၉၀ ရာခိုင္ႏွဳန္းေလာက္ နားလည္ျပီးျပီ ျဖစ္ေသာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ က်န္ရွိတဲ့ မသိေသးေသာ vocabulary ေတြကို ခန္႕မွန္းလို ႔ ရႏိုင္ေနျပီ ျဖစ္ပါတယ္။ဒီနည္းနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ vocabulary ေတြကို စုေဆာင္းရမွာျဖစ္ပါတယ္။ဒီနည္းအားျဖင့္နားလည္ေသာ vocabulary မ်ားသည္ dictionary ကိုၾကည့္ျပီးမွ နားလည္ေသာ vocabulary ေတြထက္ မွတ္မိလြယ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ listening ကို focus လုပ္ရပါလိမ့္မယ္။ ေန႕တိုင္း နားေထာင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အေခါက္ေပါင္းမ်ားစြားနားေထာင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ပိုနားေထာင္ျဖစ္တဲ့သူက ပိုေျပာႏိုင္ပါတယ္။၁၀ လ ဒါမွမဟုတ္ ၁ ႏွစ္ေလာက္ ပံုမွန္နားေထာင္ျခင္းကို ေလ့က်င့္ျခင္း ျပီးျပီ ဆိုလွ်င္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ အလိုအေလွ်ာက္စကားေျပာတတ္ေနျပီ ျဖစ္ပါတယ္၊



လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ ( ၄ )
ဒီအခ်က္ကေတာ့ အေရးအၾကီးဆံုးအခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ေလးနက္စြာေလ့လာျခင္းပါပဲ။ Deep learning is a key to automatic speaking ပါပဲ။Automatic speaking ဆိုတာကေတာ့ မစဥ္းစားပဲ ေျပာျခင္း..ဘာသာမျပန္ပဲ ေျပာျခင္း…grammer rules ေတြကို မစဥ္းစားပဲ ေျပာျခင္း…စကားလံုးမ်ားလြယ္ကူစြာ ထြက္လာျခင္း တို႕ပါပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆိုလိုသည္မွာ ေျပာမည့္စကားလံုးမ်ားကို ေထြေထြထူးထူး ၾကိဳးစားစရာမလိုအပ္ပဲ ေျပာျခင္းပင္ျဖစ္တယ္။ထို႕ေၾကာင့္ ေလးနက္စြာ ေလ့လာမႈျပဳပါ။ deep learning =speak easily ပါပဲ။ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေက်ာင္းေနဘ၀တြင္ deep learning ဆိုတာကို သိပ္မလုပ္ျဖစ္ခဲ့ၾကပါ။ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္တို႕ ပညာေရး စနစ္ေၾကာင့္ပါပဲ။ ဥပမာ-ယေန႕ chapter 1 ဆိုပါစို႕။ ဆရာက paragraph ေတြ ကို ရွင္းျပတယ္။ ဒါက ဒီလို..ဟိုဟာက ဟိုလို။ ျမန္မာလို ဘာသာျပန္ျပီး ေသေသခ်ာခ်ာရွင္းျပပါတယ္။ေနာက္ေန႕ အဲ့ဒီ chapter 1 နဲ႕ပတ္သက္ျပီး exercise ေတြလုပ္တယ္။ ေနာက္ေန႕ grammer ဆရာက အဲ့ chapter 1 နဲ႕ ပတ္သက္ျပီးေတာ့ exercise ေတြထပ္လုပ္တယ္။ေနာက္အပတ္ေရာက္ေတာ့ chapter 2 ကို ထပ္သြားတယ္……ဒီလိုပဲ ထပ္လုပ္တယ္။ ဒီလိုနဲ႕ပဲ စာေမးပြဲ ေျဖၾကတယ္။ စာေမးပြဲေအာင္ေတာ့ ေနာက္တစ္တန္း ထပ္တက္တယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြ တစ္တန္းျပီး တစ္တန္း တက္ခဲ့ၾကတယ္။ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြ ရပ္ကြက္ထဲမွာ ၾကားၾကရမွာပါ။၁၀တန္းသင္ရိဳးကို ဘယ္ဆရာက ဘယ္ႏွစ္လျပတ္နဲ႕ အျပတ္သင္တာ။ဆရာေတြကလည္း အျပိဳင္အဆိုင္ေပါ့။အျမန္သင္ ျပိဳင္ၾကတာ။ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ပဲ အဲ့ဒီဒဏ္ေတြ ခံၾကရေတာ့တာပဲ။ ျပီေတာ့ တကၠသိုလ္ ေရာက္တယ္။ တကၠသို္လ္က်ျပန္ေတာ့လည္း ထိုနည္းအတိုင္းပဲ …..ဘြဲ႕ရျပီးတဲ့ေနာက္ သင္ၾကားခဲ့ေသာ lesson မ်ားဟာ ေရးေရးပဲ မွတ္မိေနေတာ့ပါတယ္။ အျပင္ေလာကေတြ အဲ့ဒါေတြ ကို အသံုးျပဳဖို႕ အေတာ္ကို အလွမ္းေ၀းပါတယ္။ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ ဘြဲရဖို႕အတြက္ ေက်ာင္းေနခဲ့ၾကရတာပါ။ဒါက ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေခတ္အေၾကာင္းပါ။ အရင္ေခတ္ကေတာ့ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွာ သမိုင္းဘာသာ ကို အဂၤလိပ္လို သင္တဲ့ေခတ္ပါ။ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ deep learning ဆိုတာနဲ႕ အလွမ္းေ၀းခဲ့ၾကရပါတယ္။ေလးနက္စြာ ေလ့လာမႈကို ဘယ္လိုေလ့က်င့္ရမလဲ ဆိုတာကေတာ့ …မိမိေလ့လာေသာ phrases ဒါမွ မဟုတ္ audio story ေတြကို repeating လုပ္ဖို႕ပါပဲ။မွန္ကန္ေသာ အျပင္လက္ေတြ႕ဘ၀တြင္ အမွန္တတကယ္ အသံုးတည့္ေသာ material ေတြကိုသာ repeating လုပ္ဖို႕ပါပဲ။ Reapting ကို ဘယ္ေလာက္ လုပ္ရမလဲ..ဆိုေတာ့ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ လုပ္ရပါလိမ့္မယ္။အထပ္ထပ္ လုပ္ရပါလိမ့္မယ္။သင္ေျပာေသာ ေန႕စဥ္စကားမ်ားထဲတြင္ ထည့္သြင္းအသံုးျပဳႏိုင္လာတဲ့အထိ လုပ္ရပါမယ္။ အဂၤလိပ္စကားေျပာ ကို နားလည္တတ္ကၽြမ္းေသာ လူအမ်ားၾကားထဲ စကားေျပာဆိုရာတြင္ မိမိ repeating လုပ္ထားေသာ စကားလံုးမ်ား ထည့္သြင္းအသံုးျပဳႏိုင္လာတဲ့အထိ လုပ္ရပါလိမ့္မယ္။ယံုၾကည့္မႈ ထားရွိပါ။ အမွားမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ေၾကာက္စရာမလိုသင့္ေပ။လူေတြကသာ သင္အမွားျပဳလုပ္သည္ကို အမွန္အျဖစ္ ျပဳျပင္ေပးႏိုင္လုိ႕ပါပဲ။ သင္မွတ္သားမည့္ pharases ဒါမွ မဟုတ္ simple story တစ္ခုခုကို repeating သံုးေလးေခါက္ေလာက္ လုပ္ျပီး ငါ့တိုးတက္မႈ ေတာ္ေတာ္ျမန္ဆန္ေနပါလား။ငါေတာ္ေတာ္ဟုတ္ေနပါလားဟု မယူဆသင့္ေပ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဦးေႏွာက္ထဲတြင္ စြဲျမဲလာတဲ့အထိ လုပ္ရမွာပါ။IT’S CALLED DEEP LEARNING.ငါ reapting ဒီေလာက္လုပ္တာေတာင္ ျပန္ျပန္ျပီး ေမ့ေနပါလား တိုးတက္မႈမရွိပါလား တစ္ခုခုမ်ား မွားေနျပီးလားဆိုျပီး စိတ္ဓါတ္မက်သင့္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာကေတာ့ NOTHING IS WRONG ပါ။ ဘာေၾကာင့္မို႕လဲ ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ English language ကို second language အေနနဲ႕ ေလ့လာေနၾကလို႕ပါပဲ။


ေနာက္ဆံုးအခ်က္ကေတာ့ ယံုၾကည္မႈပါပဲ။ကၽြန္တာ္တို႕႔ရဲ႕ ယံုၾကည္မႈဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အက်ိဳးရလဒ္ကို အေတာ္ေလး လြမ္းမိုးပါတယ္။လူေတြဟာ ေအာင္ျမင္တဲ့ ယံုၾကည္မႈရွိရင္ ေအာင္ျမင္ေလ့ရွိၾကျပီး..ဇေ၀ဇ၀ါျဖစ္ေနရင္ေတာ့ က်ရွဳံးတတ္ၾကပါတယ္။အတိုခ်ဳပ္ေျပာရရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ယံုၾကည္မႈစိတ္သည္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ learning ability ကို လႊမ္းမိုးတာပါပဲ။သင္အခ်ိန္တိုတိုနဲ႕ ေအာင္ျမင္ခ်င္ရင္ positive beliefs ထားရွိရပါလိမ့္မယ္။
ဒါေတြကေတာ့ negative belief ေတြပါပဲ။



English speaking is difficult
* Iʼm not good at English
* Iʼm nervous when I speak English
* I must speak English perfectly every time
* I canʼt make mistakes
* There is only one right answer
* I must memorize and follow all grammar rules
* People from my country canʼt speak English well
* Itʼs impossible to speak English easily and quickly.
အဲ့ဒီ negative belief ေတြ ဘယ္ကေန လာပါသလဲ။လူအမ်ားစုအတြက္ကေတာ့ ဒီ negative belief ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ စာသင္ေက်ာင္းကေန ဖန္တီးျခင္းခံရပါတယ္။

Teachers force us to memorize grammar rules and take tests. We learn to believe that there is only one right answer for every question. We learn to fear mistakes. In school, We are embarrassed to make mistakes-- and thus We fear speaking.

ဒီလို negative belief ေတြနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြ အရြယ္ေရာက္လာတာပါ။ဒီ negative belief ေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႕ ယံုၾကည္မႈေတြကို ဖ်က္ဆီးလိုက္တာပါပဲ။အဂၤလိပ္စကားကို လြယ္လြယ္ေျပာတတ္ဖို႕ ဒီ negative belief ေတြကို ဖ်က္ဆီးရပါလိမ့္မယ္။ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြဟာ These beliefs are wrong! လို႕ ေန႕စဥ္ေန႕တိုင္း ေအာ္ေျပာရမွာပါ။ဒီ negative belief ေတြကို positive belief ေတြနဲ႕ အစားထိုးဖို႕အတြက္ “English speaking is easy!”, “Iʼm a great English speaker!”, and “Perfection equals death!” လို႕ မနက္တိုင္း မနက္တိုင္း ေအာ္ေျပာသင့္ေပသည္။ယခုလို small action ေလးက သင့္ကို ေနာက္ဆံုးမွာ positive belief ရွိသူအျဖစ္ လံုး၀ေျပာင္းလဲေပးေစပါတယ္။
ေနာက္ထပ္ယံုၾကည္မႈတစ္ခု ရွိပါေသးတယ္။ဒါကေတာ့ သင့္ရဲ႕ ေလ့လာမႈကို လံုး၀ေျပာင္းလဲေစမွာပါ။ အဲ့တာကိုေတာ့ CANI လို႕ေခၚပါတယ္။ CANI = CONSTANT AND NEVER-ENDING IMPROVEMENT ( အျမဲတမ္းနဲ႕ အဆံုးမရွိေသာ တိုးတက္မႈ ). CANI means that you will speak English very easily by focusing on small improvements every day. Thatʼs right-- SMALL improvements. With CANI, Our goal is to make a very tiny improvement each day.
အျမဲတမ္းနဲ႕ အဆံုးမရွိေသာ တိုးတက္မႈ ( CANI) ရခ်င္ရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ ေန႕စဥ္ေလ့လာမႈကို ျပဳၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။



Don’t be afraid to make mistakes. Be confident. People can only correct your mistakes when they hear you make them.
Surround yourself in English. Put yourself in an all English speaking environment where you can learn passively. The best way to learn is through speaking.
Practice every day. Make yourself a study plan. Decide how much time a week you are going to spend studying and stick to it. Establish a routine.
Don’t translate into English from your own language. Think in English to improve your fluency. Talk to yourself…but not on the bus otherwise people will think you have gone crazy!
Nobody likes to hear their own voice, but be brave and try it! Record your voice and listen to your pronunciation and intonation. It will help you to identify your problem areas.
Don’t become too reliant on your dictionary. Your dictionary should be an aid, not your main teacher. Try to guess the meaning of words rather than going straight for your dictionary.
If you get nervous when speaking, take two deep breaths before you say something. You’ll speak better when you feel relaxed.
Learn English with a friend. You’ll have someone you can practice with and you can motivate each other to study.
Idioms can be difficult to memorize, but they are great fun to use and they’ll make your English more colourful.


Read more: အေရးၾကီးသည့္ အဂၤလိပ္ စကားေျပာ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ ၅ ခ်က္ - Myanmar Network http://www.myanmar-network.net/forum/topic/show?id=3423487%3ATopic%3A491146&xgs=1&xg_source=msg_share_topic#ixzz2Cb0FjZu0 


Posted by Thu Aung Ye Nyunt on December 18, 2011 at 7:15 in အဂၤလိပ္စာ သိေကာင္းစရာ အျဖာျဖာ

ေသာက

ကြ်န္မတို႔ ေရွ႔က မ်ဳိးဆက္ေတြ

ထားရစ္ခဲ႔သည္႔ အေမြအနွစ္ အားလုံး

စာေပ၊ နည္းပညာ၊ သယံဇာတ၊

ကိုယ္က်င္႔တရား၊ ဘာသာတရားအားလုံးကို

ကြ်န္မတို႔ ပိုေကာင္းေအာင္

ၾကိဳးစားၾကည္႔ဖူးၿပီလားလို႔

ကိုယ္ကိုယ္ကို ေမးခြန္းထုတ္ၾကည္႔မိသည္။

ကြ်န္မတို႔ ဘာလိုေနေသးသလဲ။

လိုေနတာေတြကေတာ႔ အမ်ားၾကီးပါ။

လိုမွန္း မသိမွာကိုသာ စိုးရိမ္မိပါသည္။

(ဂ်ဴး)

စံပယ္ၿဖဴမဂၢဇင္း၊ အမွတ္ (၁)၊ ဇန္နဝါရီလ၊ ၂၀၀၉။

12 Dec 2012

စာဖတ္ျခင္း ႏွင့္ ပိုမိုတိုးတက္ေသာ ဘ၀



စာမတတ္သူသည္ တံခါးေပါက္မပါေသာ အိမ္နဲ ့တူ၏ ။အျပင္သို ့ဘာမွ မျမင္ရ။
စာတတ္ျပီး စာမဖတ္သူသည္ တံခါးေပါက္ရွိပါလွ်က္ မဖြင့္ေသာအိမ္နဲ ့တူ၏ ။ 
 အသိပညာတံခါးပိတ္လွ်က္ ရွိ၏ ။ စာဖတ္ျခင္းသည္ လူတို ့အတြက္
က်ယ္ျပန္ ့ေသာ ဗဟုသုတ ၊ အၾကားအျမင္ရေစ၏ ။ 
စဥ္းစားဆင္ျခင္နိုင္ေသာ ဥာဏ္ပညာကိုလည္း ျဖစ္ေစ၏ ။
                                                                        ( လယ္တြင္းသား ေစာခ်စ္ )


ေရွးလူၾကီးမ်ား၏ ဆိုရိုးစကား အရ "စာမတတ္သူ ၊ စာမဖတ္သူသည္ မ်က္စိကန္း ေနသူျဖစ္သည္ '' ဟု ေျပာဆိုခဲ့သည္ကို မွတ္သားခဲ့ရ ဖူးပါသည္ ။ထိုအျပင့္ ''စာအုပ္ ၊ စာေပ လူမိတ္ေဆြ '' ဆိုတဲ့ ျမန္မာစကားပံု ႏွင့္အညီ မိမိတို့အား အရာရာကို သြန္သင္ဆံုးမေပးေနသည့္အရာမွာ စာအုပ္ေကာင္းမ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္ ။ '' ဖတ္ျပန္ေသာ္ကား ဖတ္ဖန္မ်ားက သားမယားပင္ သိျမင္ကင္းကြာ မလိမၼာလည္း စာေပစကား ေနတိုင္းၾကားက ထူးျခားလိမၼာ ရွိသည္သာတည့္ '' ဆိုသည့္ ရွင္မဟာရဌသာရ၏ ဆံုးမစာပါ အတိုင္း ပညာမရွိေသာ ဇနီးသည္ ၊ မလိမၼာေသာ သားသမီးမ်ားပင္ စာေပစကားကို ေန့တိုင္းၾကားဖန္မ်ားလာပါက ဗဟုသုတမ်ား ျပည့္စံုလာကာ လိမၼာေရးျခား ရွိလာမည္ျဖစ္သည္ ။

ကၽြန္ေတာ္တို့လူငယ္ေတြ တစ္ေန့တစ္ေန့အားလပ္ခ်ိန္ေတြကို စာဖတ္ျခင္းျဖင့္ အက်ိဳးရွိစြာ အသံုးျပဳေစခ်င္ပါတယ္ ။ မည္သူမဆိုယေန႔ ညအိပ္ယာ၀င္ခ်ိန္သည္ ယေန႔မနက္ အိပ္ယာထခ်ိန္ထက္ နည္းနည္းျဖစ္ေစ အသိဥာဏ္ပညာ ပိုရွိေနရမည္။ သို႔မဟုတ္ပါက လူသားတစ္ဦးအေနနွင္႔ အႀကီးမား ဆံုးျပစ္မႈကို က်ဴးလြန္ရာေရာက္သည္ ဟု လီယိုဗတ္စကာဂလီယာ က ေျပာခဲ႔ဖူးသည္။ မွန္သည္။ လူသည္ မနက္ထက္ ညမွာ ပညာပိုရွိရမည္။ မေန႔ကထက္ သည္ကေန႔ ပညာပိုရွိရမည္။ အသက္ႀကီးလာသည္ႏွင္႔အမွ် ဦးေႏွာက္အေလးခ်ိန္ ပိုစီးလာရမည္။

ဒီအတြက္ မည္သို႔လုပ္မည္နည္း ................. ?????

တစ္နည္းသာရွိသည္ " စာဖတ္ပါ " ။ ေန့စဥ္ဖတ္ပါ ။ စာဖတ္သည္ ဆိုရာ၌ ျငင္းခံုေ၀ဖန္ရန္၊ တစ္ဖက္လူ မွားေၾကာင္း သက္ေသသကၠာယ ျပရန္ သက္သက္ အတြက္ မဖတ္ႏွင္႔။ ေျပာသမွ်ယံုၾကည္ရန္၊ သူဆိုတိုင္း လက္ခံရန္ဖတ္ျခင္းမ်ိဳးလည္း မျဖစ္ေစႏွင္႔။ အလားတူ ေျပာစရာဆိုစရာ ရရံုအတြက္မွ်လည္း မဖတ္ႏွင္႔။ အက်ိဳးအေၾကာင္း စဥ္းစားဆင္ျခင္ရန္ ညွိႏိႈင္းခ်င္႔ခ်ိန္ရန္ အတြက္သာ ဖတ္ျခင္းျဖစ္ပါေစ။ စာဖတ္ျခင္းသည္ လူအားျပည့္၀ေစ၏၊ ေဆြးေႏြး ေျပာဆိုျခင္းသည္ အသင္႔ျပင္ဆင္ၿပီးျဖစ္ေစ၏၊ ေရးမွတ္ျခင္းက တိက်ေစေပသည္။ စာအုပ္အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔အနက္ သမိုင္းက်မ္းတို႔သည္ ဖတ္သူအား အျမင္က်ယ္ေစသည္။ ကဗ်ာစာဆိုတို႔ကမူ ကြန္႔ျမဴးေသာ ဥာဏ္ျဖင္႔ ထူးကဲရႈျမင္တတ္ေစသည္။ သခၤ်ာကား လ်င္ျမန္ေသာ ဥာဏ္ကို ေပးသည္။ သဘာ၀သိပၸံသည္ ဗဟုသုတကို နက္႐ႈိင္းၾကြယ္၀ေစၿပီး ဒႆနက တည္ၾကည္
ေလးနက္ေစသည္။

ယုတိၱေဗဒႏွင္႔ ၀စနာလကၤာရ(အာ၀ဇၨန္း) ပညာမ်ားကမူ သူတပါးႏွင္႔ ရင္ဆိုင္ယွဥ္ၿပိဳင္ ေျပာဆိုနိုင္ေပသည္။ ဖတ္ေသာစာတို႔သည္ ဖတ္သူ၏ စရိုက္ လကၡဏာမ်ား အျဖစ္သုိ႔ ကူးေျပာင္းၾကၿမဲျဖစ္၏။ ထိုေၾကာင့္ မည္သည့္စာေပအမ်ိဳးအစားကိုမဆို ဖတ္သင့္ပါတယ္ ။အေကာင္းနဲ႔အဆိုးဆိုတာ အျမဲတြဲလ်က္ရွိတာေၾကာင့္ စာဖတ္တဲ့အခါမွာလည္း စာအုပ္ထဲက အေၾကာင္းအရာမ်ားဟာ မိမိရဲ့ အေတြးအေခၚကို အဆိပ္အေတာက္ မျဖစ္ေစဖို႔ကလည္း အေရးႀကီးပါတယ္။ စာဖတ္တဲ့သက္တမ္း ၾကာလာတဲ့အခါမွာ ဘယ္လိုစာအုပ္မ်ိဳးက ဖတ္ရႈသင့္သလဲ ၊ ဘယ္လို စာအုပ္မ်ိဳးက မဖတ္ရႈသင့္ဘူးလဲဆိုတာကို စာဖတ္သူဟာ သူ႔ အလိုလို သိျမင္လာပါတယ္။ စာဖတ္ျခင္းျဖင့္ ေဝါဟာရမ်ား ၾကြယ္ဝလာသလို ဘာသာစကားကိုလည္း ကၽြမ္းက်င္လာပါတယ္။ စာဖတ္တယ္။ ျပီးလွ်င္ ေတြးတယ္။ ဆင္ျခင္တယ္။ သံုးသပ္တယ္။

ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ေပးထားတဲ့အခ်က္အလက္မ်ားကို အသံုးျပဳျပီးေတာ့ ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္သြားတယ္။ ဒီအေျခခံအသိပညာကေတာ့ ဘာသာရပ္တိုင္းမွာ အတူတူပင္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စာဖတ္ျခင္းဟာ ဘယ္ဘာသာရပ္ကိုမဆို ေလ့လာသင္ယူေနတဲ့သူမ်ားအတြက္ အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ားပါတယ္။ ထုိ႔အျပင္ စာဖတ္ျခင္းျဖင့္ စာေရးျခင္းစြမ္းရည္ကိုလည္း တိုးတက္လာေစပါတယ္။ စာဖတ္ေနစဥ္မွာ မိမိန႔ဲ မကၽြမ္းဝင္တဲ့ စာအုပ္ပါအေၾကာင္းအရာမ်ားကို ေတြးေတာမိတတ္ပါတယ္။ ထိုသို႔ ေတြးေတာျခင္းဟာ ဦးေႏွာက္ရဲ့ မိီးခိုေရာင္ဆဲလ္မ်ားကိုပါ ပိုမို အသံုးျပဳေစတဲ႔အတြက္ စာဖတ္သူဟာ ပိုမို ထက္ျမက္တဲ့သူ ျဖစ္လာပါတယ္။ စာဖတ္ျခင္းဟာ လူတစ္ဦးခ်င္းစီရဲ့ အရည္အေသြး တိုးတက္ေကာင္းမြန္ေစ
တာတင္သာမကပဲ လုပ္ငန္းခြင္မွာလည္း တိုးတက္ေကာင္းမြန္ေစပါတယ္။ စာအုပ္မ်ားထဲမွ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဘာသာ၊ စီးပြားေရးမ်ားအျပင္ အျခားအေၾကာင္းအရာမ်ားစြာကို ေလ့လာ သိရွိႏိုင္ပါတယ္။

မိမိန႔ဲ အေတြးအျမင္ ရႈေထာင့္မတူညီတဲ့ အာေဘာ္ကို စာအုပ္ထဲမွာ ဖတ္ရႈရတဲ့အခါမွာ စာေရးဆရာန႔ဲ မိမိန႔ဲအၾကားမွာဒီမတူညီတဲ့ အျမင္ရႈေထာင့္ ဘာေၾကာင့္ ျဖစ္လာရသလဲဆိုတာကို စဥ္းစား ဆင္ျခင္မိေစ ပါတယ္။ အဲဒီလို မိမိန႔ဲ မတူညီတဲ့ဖက္ တစ္ခုကေန ေတြးေတာ စဥ္းစားမိတဲ့အခါမွာ မိမိရဲ့ စိတ္ဟာလည္း အျခားသူမ်ားကို နားလည္လာျပီး ပိုမို ပြင့္လင္းလာပါတယ္။ အျခားသူတစ္ဦးရဲ့ ျဖစ္တည္ေနမႈကိုလည္း ေလးစား လာတတ္ပါတယ္။ မဂၢဇင္းမ်ား၊ ေခတ္လြန္မ်ား၊ ဘဝသရုပ္ေဖာ္ ဝထၳဳမ်ား ဘယ္စာကို မဆို ဖတ္ဖို႔ပဲ အေရးႀကီးပါတယ္။ စာအုပ္တစ္အုပ္ကို ဖတ္ျခင္းျဖင့္ စာေရးဆရာက ရႈေထာင့္တစ္မ်ိဳးမွ တင္ျပထားေသာ္ လည္း စာဖတ္သူက လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေတြးေခၚႏိုင္ျပီး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ စိတ္ကူး ေမွ်ာ္ျမင္ႏိုင္ပါ တယ္။ စာဖတ္ျခင္းျဖင့္ ေဝဖန္ပိုင္းျခားႏိုင္တဲ့ အေတြးအေခၚ ျမင့္မားလာပါတယ္။

စာမ်ားမ်ား ဖတ္ေလေလ၊ လူအမ်ားက ေမးတဲ့ ေမးခြန္းေတြကို မိမိက ပိုမို ေျဖလာႏိုင္ေလေလ ျဖစ္လာျပီး ေနာက္လူအမ်ား မေျဖရွင္းႏိုင္ေသာ ျပႆနာမ်ား၊ အေမးပုစၦာမ်ားကို မိမိက ေျဖရွင္းလာႏိုင္ ပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ မိမိကိုယ္မိမိ ယံုၾကည္မႈေတြ ပိုမိုတုိးပြားလာပါတယ္။ စာအုပ္တစ္အုပ္ကို ဖတ္ရႈတယ္ဆိုရင္ စာအုပ္ထဲက ဇာတ္ေကာင္မ်ား၊ ဇာတ္လမ္း ဇာတ္ကြက္မ်ားကို မွတ္မိတဲ့အေလ့ ျဖစ္လာျပီးေနာက္ မွတ္ႏိုင္စြမ္း မွတ္ဥာဏ္ကလည္း ပိုမို ေကာင္းမြန္လာပါတယ္။ စာဖတ္တဲ့သူမွာ အမ်ားတကာကို ေဝမွ်စရာ အေၾကာင္းအရာမ်ားစြာ ရွိေနတတ္ပါတယ္။ စာမ်ားမ်ားဖတ္ေလေလ ေဝမွ်စရာေတြက မကုန္ႏိုင္ေလပါပဲ။ ေနာက္ဆံုး ဘာမွ အက်ိဳးေက်းဇူး မရွိဘူးပဲ ထားပါဦးေတာ့။

ဘဝရဲ႕ ေန႔ရက္ေတြမွာ ပ်င္းရိျငီးေငြ႔စရာေကာင္းတဲ့ အခ်ိန္ေတြ ရွိေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ား လြန္းတဲ့အတြက္ အားလပ္ခ်ိန္မွာ စာဖတ္ျခင္း အေလ့အထဟာ ေမြးျမဴသင့္တဲ့ အက်င့္ေကာင္း တစ္ခုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

''ဗာဟုႆဥၥ၊ သိပၸဥၥ'' ဗဟုသုတအၾကားအျမင္မ်ားျခင္း၊ အတတ္ပညာရွိျခင္း၊ တတ္ေျမာက္ျခင္းသည္ 'မဂၤလာ' မည္ေၾကာင္း ျမတ္ဗုဒၶေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သကဲ့သုိ႔ပင္ စာအုပ္စာေပမ်ားစြာ ဖတ္ျခင္းျဖင့္ မိမိတို့ဘဝကို ပိုမိုတိုးတတ္ေကာင္းမြန္ေသာ ဘ၀ကို တည္ေဆာက္နိုင္ၾကလိမ့္မည္ဟု ကြၽန္ေတာ္ထင္ျမင္ ယူဆပါေသာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို့လူငယ္တိုင္း စာဖတ္ၾကပါ လို့ နွိဳးေဆာ္တိုက္တြန္းလိုက္ပါရေစခင္ဗ်ာ ။

ကိုးကားေသာ လင့္မ်ား - http://theinzawygn.blogspot.com/
ကိုပဲေလး ဘေလာ႔မွ ကူယူးေဖာ္ၿပသည္။။။။။။။။။

12 Nov 2012

သာသနိကေၿမ လွဴဒါန္းၿခင္း

သာသနာေတာ္ႏွစ္ ၂၅၅၆ ခုႏွစ္ ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၁၃၇၄ခုႏွစ္  သီတင္းကြ်တ္လၿပည္႕ေက်ာ္(၇)ရက္ အဂၤါေန႕(၆၊၁၁၊၂၀၁၂)ေန႕တြင္ ဖခင္ႀကီး ဦးၾကင္+မိခင္ႀကီး ေဒၚခင္ေဌးၿမင္႕႕တို႕အား အမွဴးထား၍ ကုိခင္ေမာင္ဦး ႏွင္႕မိသားစု (55,Brook street #apt 7,acton MA 01720,USA)တို႕မွ  အင္းစိန္ၿမိဳ႕၊ပိႏၷဲကုန္းရပ္၊သိီရိလမ္္းရွိ မိမိပိုင္ စက္ရုံအား ေက်ာင္းအၿဖစ္ သီတင္းသုံး သာသနာၿပဳႏိုင္ရန္လွဴဒါန္းပါသည္။
ယင္းေၿမအား သီရိရတနာ ပညာဗိမာန္ေက်ာင္းတိုက္ဟု နာမည္တပ္ခဲ႕သည္။ ေရစက္ခ် လွဴဒါန္းပဲြ အခမ္းအနားတြင္ အခမ္းအနားမွဴးအၿဖစ္ ဟသၤာတ noble ပရဟိတဆရာေတာ္မွ ေဆာင္ရြက္ၿပီး ႏိ္ုင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယက ဒုတိယဥကၠဌဟသၤာတမိုးေကာင္းဆရာေတာ္ႀကီးမွ ေရစက္ခ်တရားေဟာေတာ္မူသည္။
 အခမ္းအနားကိုနေမာတႆသုံးႀကိမ္ရြတ္ဆိုဖြင္႕လွစ္ၿပီးအလွဴရွင္ဦးခင္ေမာင္ဦးမွမိဘမ်ားဆႏၵကို
ၿဖည္႕ေသာအားၿဖင္႕ မိမိပိုင္ေၿမေပၚ၌ သာသနာၿပဳလုပ္ေဆာင္နဳိင္ရန္လွဴဒါန္းၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။။
 အလွဴပစၥည္းၿဖစ္သည္႕ စက္ရုံေၿမအား အလွဴခံယူေတာ္မူႀကေသာ ဟသၤာတ noble ပရဟိတဆရာေတာ္
ဦးဉာဏာလကၤာရ ႏွင္႕ လယ္တီစံ-မဟာစည္ ကမၼဌာနာစရိယ အရွင္ေခမာသိရီလကၤာရ တို႕အားလည္း အထူးေက်းဇူးတင္ေၾကာင္ေလ်ွာက္ထားခဲ႕သည္။ ေဆြမ်ိဳးမိတ္သဂၤဟ (၁၀၀)ခန္႕တက္ေရာက္ခဲ႕ၿပီး (၁၁)နာရီခန္႕တြင္ အခမ္းအနားၿပီးဆုံးသည္။
 အလွဴၿဖစ္ေၿမာက္ရန္အားတက္သေရာ္ကူညီႀကေသာ ေဒါက္တာသူရိန္ထြန္း+ေဒၚသႏၱာစိုး(အိပ္မက္စိမ္းဖိနပ္ဆိုင္ မိသားစု) ႏွင္႕ေဒၚႀကည္ႀကည္စန္းႏွင္႕  ဦးသက္၀င္းတို႕အား အထူးေက်းဇူးတင္ေႀကာင္း မွတ္တမ္းတင္ပါသည္။
မိုးေကာင္းဆရာေတာ္ႀကီး၊ ေဖာ႕ကန္ မဂၤလာသီရိ ဆရာေတာ္ ဦးစႏၵာသီရိဘိ၀ံသ၊ဦးဣႏၵၵၵၵၵၵၵၵၵဒစာရႏွင္႕ လယ္တီစံ ဆရာေတာ္မ်ား ၾကြေရာက္ ခ်ီးေၿမာက္ေတာ္မူၾကသည္။
                                                                                               သီရိရတနာ
                                    

1 Nov 2012

ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ပညာေရး

ပညာေရးသည္ သင္ေပးတာအဓိကလား၊ သင္ယူတာအဓိကလား၊ 
ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ လက္ရွိပညာေရး စနစ္သည္ စာေမးပဲြကုိ ဗဟုိျပဳထားသည္။ 
အစုိးရကလည္း စာေမးပဲြကုိဗဟုိျပဳ၊ 
ဆရာ၊ဆရာမ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမိဘမ်ားကလည္းစာေမးပဲြကုိဗဟုိျပဳ၊ 
စာသင္ခန္းသည္ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ သင္ယူရာဌာနမဟုတ္ေတာ့ဘဲ စာေမးပဲြေျဖရန္ေလ့က်င့္ေပးေသာဌာနအျဖစ္ ေျပာင္းလဲသြားေၾကာင္း၊
ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ပညာေရးစနစ္သည္ေက်ာင္းသားမ်ားကုိ 
ဘဝတစ္သက္တာ အသုံးဝင္မည့္ ဗဟုသုတႏွင့္ နည္းပညာမ်ားကုိ ေပးစြမ္းႏိုင္႐ုံမကစဥ္းစားဆင္ျခင္ႏုိင္ေသာ ဉာဏ္ကုိ ေပးသည့္ ပညာေရးမ်ဳိးျဖစ္သင့္ေၾကာင္း၊ ဒီမုိကေရစီပညာေရးစနစ္ကုိ က်င့္သုံးၾကေသာႏုိင္ငံမ်ားသည္ 
'တက္ၾကြစြာသင္ယူျခင္းႏွင့္ စဥ္းစားဆင္ျခင္ျခင္း' 
(Active Learning and Critical Thinking) 
သင္ၾကားနည္းစနစ္ကုိ အသုံးျပဳၾကေၾကာင္း 
ဒီလႈိင္းစာေစာင္တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ 
'ဒီမုိကေရစီႏွင့္ ပညာေရးေျပာင္းလဲမႈ ေက်ာင္းသားေတြ ဘယ္လုိသင္မလဲ' 
ေဆာင္းပါးတြင္ ေဒါက္တာသိန္းလြင္ (ပညာေရး) က တင္ျပသြားပါသည္။ 
အထက္ပါ စကားစုသည္ ေကာက္ႏုတ္တင္ျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ လြတ္လပ္စြာကုိးကြယ္ၾကေသာ ဘာသာႀကီးေလးခု ရွိပါသည္။ 
ထုိအထဲတြင္ ဗုဒၶဘာ သာဝင္ဦးေရသည္ ၆ဝ ရာခုိင္ႏႈန္းရွိပါသည္။ 
ရဟန္းေတာ္ဦးေရႏွင့္ သီလရွင္၊ အဘုိးအဘြားဦးေရတုိ႔ သည္ ခုႏွစ္သိန္းခန္႔ရွိပါသည္။ ထုိအေရအတြက္ဦးေရတုိ႔ကုိ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ျပည္သူလူထုတုိ႔က 
ေကၽြး ေမြးျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ထားပါသည္။
မႏၱေလးၿမိဳ႕ မစုိးရိမ္တုိက္သစ္ နာယကဆရာေတာ္တစ္ပါးက 
ရဟန္း၊ သီလရွင္၊ ဘုိးဘြားတုိ႔ေန႔စဥ္ ေကၽြးေမြးထားရသည့္ ကုန္က်စရိတ္မွာ (တစ္ေန႔တာ) စစ္ကုိင္းတံတားႀကီးတစ္စင္းစာမွ်ေလာက္အထိ ရွိေၾကာင္း ၾသဝါဒေပးဖူးပါသည္။ ဟုတ္မည္ထင္ပါသည္။

ေကာင္းၿပီ။ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ျပည္သူလူထုကေန ေကၽြးေမြး၊ 
ေနရာထုိင္ခင္း၊ အေဆာက္အအုံေတြေပး၍ အကုိးကြယ္ခံ အဓိကရဟန္းေတာ္မ်ားနဲ႔ သီလရွင္မ်ားသည္ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ျပည္သူလူထုကုိ ဘယ္လုိ အေထာက္အပံ့ေတြေပးေနပါသလဲဆုိတာ ဆန္းစစ္ဖုိ႔လုိပါသည္။ 
အကုိးကြယ္ခံ သက္သက္နဲ႔ေနသြား မည္ဆုိလွ်င္ 
ၾကာလာရင္ ျပတုိက္ထဲသြားၾကည့္ရမည္ျဖစ္သည္။

ေခတ္သစ္စနစ္သစ္ေျပာင္းလဲေနသည့္ ဒီမုိကေရစီေခတ္မွာ 
သာသနာ့ဝန္ထမ္း ရဟန္းသံဃာေတြကုိလည္း 
စည္းစနစ္က်နစြာ စိစစ္ဖုိ႔ လုိလိမ့္မည္ဟု ထင္သည္။ 
ဒါမွသာ အထက္တန္းက်က် မ်က္ႏွာပန္းလွ လွ ကမၻာ့အလယ္မွာ 
ဗုဒၶဘာသာရယ္လုိ႔ ဝ့ံၾကြားႏုိင္မည္ျဖစ္ပါသည္။ 
အဲသလုိမွမဟုတ္ဘဲ ဝတ္ခ်င္သ လုိဝတ္၊ ဝင္ခ်င္တုိင္းဝင္၊ ထြက္ခ်င္သလုိ ထြက္ဆုိရင္၊ လမ္းေဘးတကာ ေစ်းတကာသပိတ္ပုိက္ၿပီး အလွဴခံေနမည္ဆုိရင္ 
ကမၻာ့အလယ္မွာ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ မ်က္ႏွာငယ္ရမည္ျဖစ္ပါသည္။

ေနာက္ၿပီး အရည္အခ်င္းျပည့္သည့္ သာသနာ့ ဝန္ထမ္းရဟန္းေတာ္မ်ားကုိ အခြင့္အေရးတစ္ရပ္ေပးရင္ မေကာင္းေပဖူးလားဟု ေတြးမိသည္။ 
ဥပမာ-ႏိုင္ငံေတာ္ကျဖစ္ေစ၊ လူမႈေရးအဖဲြ႕အစည္းကျဖစ္ေစ၊ 
ပစၥည္းေလးပါး ျပည့္စုံေအာင္ ေထာာက္ပံ့ေပးသင့္သည္။ 
ျပည္သူလူထုအေပၚ အၿမဲတမ္းမွီခုိေနရမည္ ဆုိရင္လည္း သဘာဝမက်ေပ။ 
ျပည္သူလူထုမွာ သားေရး၊ သမီးေရး၊ စီးပြားေရးေတြနဲ႔ လုံးပတ္ခ်ာေနရ၍ျဖစ္ပါသည္။

သာသနာ့ဝန္ထမ္း ရဟန္းေတာ္ေတြက ဗုဒၶဘာသာဝင္ျပည္သူလူထုကုိ ဘာေတြလုပ္ေပးေနသလဲဆုိတာ အေရးႀကီးသည္။ 
တုိက္ပိတ္ၿပီး ရဟန္းေတာ္ အခ်င္းခ်င္း စာေပသင္ၾကားပုိ႔ခ်ျခင္းျဖင့္လည္း ခရီး မတြင္ႏိုင္ေပ။ ယေန႔ကာလတြင္ B.A၊ M.A၊ Ph.D ဘဲြ႕ရ ရဟန္းေတာ္ေတြေပါေသာ္လည္း 
၎ရဟန္း ေတာ္မ်ားသည္ ဒကာ၊ ဒကာမေတြထံ အလွဴခံရင္း ႐ုန္းကန္ေနၾကရပါသည္။
သာသနာ့ဝန္ထမ္း ရဟန္းေတာ္မ်ားအေနျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ျပည္သူလူထုတုိ႔ကုိ 
တစ္စိတ္တစ္ပုိင္း အေနနဲ႔ အားကုိးသင့္၊ အားကုိးထုိက္ေအာင္ လုပ္ငန္းတစ္ခုခုလုပ္ေဆာင္ေပးႏုိင္ရမည္။
ဥပမာ-ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ လူမႈေရးစသည္တုိ႔ျဖစ္ပါသည္။

သာသနာ့ဝန္ထမ္း ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ပညာေရးသည္
ျပတုိက္တြင္သြားထားရမည့္ ပညာေရးစနစ္ျဖစ္ ပါသည္။
 ကမၻာတြင္ဝင့္ၾကြားႏုိင္ေအာင္ မ်ားစြာႀကိဳးစားဖုိ႔လုိပါသည္။
ဥပမာ-၂ဝဝ၄ ကမၻာေအးမဟာပါသာဏ လုိဏ္ဂူတြင္က်င္းပသည့္ ကမၻာ့ဗုဒၶဘာသာညီလာခံအစည္း အေဝးကုိၾကည့္ရင္ 
သာသနဝန္ထမ္း ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ပညာေရးကုိသိႏုိင္ပါသည္။ 
ထုိညီလာခံအ စည္းအေဝးပဲြတြင္ 
မည္သည့္ တိပိဋကဓရတစ္ပုံေဆာင္၊ ႏွစ္ပုံေဆာင္၊ သုံးပုံေဆာင္ေတြမွ 
အဂၤလိပ္လုိ ဝင္ေရာက္ေဆြးေႏြးသူ မရွိသေလာက္နည္းခဲ့သည္။ ေရငုံႏႈတ္ပိတ္ေနၾကသည္မ်ားသည္။ 
ထုိအစည္းအေဝးပဲြကုိ သင္ခန္းစာယူ၍ ယခုအခါ တိပိဋကဓရ ဆရာေတာ္တစ္ပါးသည္ ေအာက္စ္ဖုိ႔တကၠသုိလ္တြင္ မခံခ်င္စိတ္ျဖင့္ အဂၤလိပ္စာသင္ယူေနသည္။ ပညာသင္သည္ဆုိသည္မွာ ႀကီးငယ္အခ်ိန္မေ႐ြးပါ။ 
သုိ႔ ေသာ္လည္း လူ႔ဘဝသည္အခ်ိန္တုိေတာင္းလွပါသည္။
ထုိသုိ႔ေခတ္ေရွ႕ေရးကုိ ႀကိဳတင္ျမင္ေတာ္မူ၍ 
မင္းကြန္းတိပိဋကဆရာေတာ္ႀကီးဦးစီး၍ မႏၱေလး၊ ရန္ကုန္တုိ႔တြင္ 
ႏိုင္ငံေတာ္ပရိယတၱိ သာသန တကၠသုိလ္ဆုိၿပီးႏွစ္ခု တည္ေထာင္ခဲ့ပါသည္။ 
ေနာက္ေပၚ ထြန္းေတာ္မူလာသည့္ တိပိဋကဓရဆရာေတာ္မ်ား လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားက မင္းကြန္းဆရာေတာ္ႀကီး ႏွင့္ယွဥ္လွ်င္ 
အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏုိင္မႈအားနည္းသည္ဟုျမင္ပါသည္။ 
မင္းကြန္းဆရာေတာ္ႀကီး၏ ေျခလွမ္းကုိ လုိက္မနင္းႏုိင္ရင္
မင္းကြန္းဆရာေတာ္ႀကီး၏ ဂုဏ္သိကၡာကုိတက္ေစမွာမဟုတ္ပါ။

ႏုိင္ငံေတာ္ ပရိယတၱိသာသနတကၠသုိလ္သည္ မႏၱေလး၊ ရန္ကုန္ႏွစ္ခုသာရွိ၍ 
ထပ္မံတုိးဖဲြ႕ ဖြင့္လွစ္ရန္ လုိပါသည္။ ဓမၼာစရိယ သုံးက်မ္းေအာင္ၿပီးကာမွ 
တက္ရသည့္ I.T.B.M-U ေခၚ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ေထရဝါဒတကၠသုိလ္ဆုိၿပီး တကၠသုိလ္လည္းရွိပါသည္။ ထုိတကၠသုိလ္ကေတာ့ 
ျပည္ပရဟန္းေတာ္မ်ားကုိ အဓိကရည္႐ြယ္၍ ဖြင့္ထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ 
အေမရိကန္၊ ဂ်ပန္၊ အေရွ႕ေတာင္အာရွမွ ၾကြလာသည့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္
ျမန္မာရဟန္းေတာ္ အနည္းငယ္တုိ႔ တက္ေရာက္ေနၾကပါသည္။
မႏၱေလး၊ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ႏွစ္ခုတြင္ တက္ေရာက္ရမည့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ 
ပထမႀကီးတန္း ေအာင္၊ အဂၤလိပ္စာ ၁ဝ တန္း၊ တကၠသုိလ္ ဝင္တန္းအဆင့္ရွိရမည္ျဖစ္ပါသည္။ တစ္ႏွစ္ကုိတကၠသုိလ္ ႏွစ္ခုေပါင္း ၆ဝ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္သာ ဝင္ခြင့္ေပးထားပါသည္။ 
တစ္ႏွစ္ကုိ ပထမႀကီး တန္းေအာင္ သံဃာအေရအတြက္က ၅,ဝဝဝ ေက်ာ္ႏွင့္ 
ဓမၼာစရိယက်မ္းၿပီး အေရအတြက္က ၂၅ဝ ေက်ာ္တုိ႔ျဖစ္ပါ သည္။ 
ေအာင္သည့္ အေရအတြက္နဲ႔ တကၠသုိလ္တုိ႔မွာ လုံးဝမွ်တမႈမရွိပါ။

သာသနာ့ဝန္ထမ္း ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ပညာေရးကုိ အခုအခ်ိန္ေျပာင္းလဲၿပီး 
ေခတ္မီမီ စီမံမည္ဆုိရင္ ေနာက္မက်ေသးပါ။ သာသနာ့ဝန္ထမ္း ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ 
ပညာေရးတြင္ ပါဠိပထမျပန္ကစ၍ အဂၤလိပ္၊ သခ်ၤာတုိ႔ကုိတဲြ၍ သင္သင့္ပါသည္။ 
ယေန႔ မ-ဟ-န ဥကၠ႒ ဆရာေတာ္ႀကီးႏွင့္ ေထရဝါဒၾသဝါဒစရိယဆရာေတာ္ႀကီး ဦးေသွ်ာင္ဆရာေတာ္ႀကီးႏွစ္ပါးတုိ႔မွာ ေလာကီ (B.A) ဘဲြ႕ အသီးသီး 
ရရွိေတာ္မူ ထားၾကသည့္ ဆရာေတာ္ႀကီး မ်ားျဖစ္ပါသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာဝင္ျပည္သူလူထုတုိ႔အတြက္ တစ္ေထာင့္တစ္ေနရာက 
အက်ဳိးရွိေစရန္ သာသနာ့ဝန္ထမ္း ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ပ
ညာေရးကုိ အဆင့္ျမင့္ ပညာေရးအျဖစ္ ေျပာင္းလဲသင့္ပါေၾကာင္း ….။
7 DAY NEWS JOURNAL
http://www.dhammagarden.com/http://www.maukkha.org/ မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။